محمدحسين ناصر الشريعه
243
تاريخ قم ( فارسى )
مؤلف گويد : كاف « كاسمان » كه حرف ربط است اگر در حساب نيايد 1217 مىشود . مدرسهء فيضيه . در اين اواخر بىاهل بود ، تا اين كه مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى به قم آمدند و مجددا رونقى به سزا يافت ، [ 1 ] بالاخانههاى فوقانى را هم ( به استثناء آنها كه خاقان مغفور ساخته بود ) ساختند ، و اين اشعار در سر در مدرسه كه از دار الشفا داخل مىشوند مسطور است : اين همايون درگه فرخ پى گردون همال * درگه علم است و باب فضل و كرياس كمال اين مقرنس طاق چبود اين منور شمسه چيست * آسمانى با سكون و آفتابى بىزوال اين حرم حرمت حريم ، اين عرشفرسا بارگاه * گشت بنياد از مثال پادشاه بىمثال باد يا رب بخت بيدارش چو حى لا ينام * باد يا رب ملك اقبالش چو ملك لا يزال مدرسهء دار الشفا دار الشفا از بناهاى خاقان فتحعلى شاه است ، و متصل به مدرسهء فيضيه است و با مدرسه يك مرتبه ساخته شده است . پيش از بناى خاقان ، مكان دار الشفا صحن محقرى بوده كه در هر ضلع آن چهار اطاق بيش نبوده ، معروف به صحن شادقلى ، از بناهاى ميرزا تقى خان اعتماد الدوله معروف به سار و تقى از وزراء شاه عباس ثانى كه در سنه 1055 آن را با آب انبار
--> [ ( 1 ) ] - در عصر مرجعيت مرحوم آيت اللّه بروجردى ؛ بيش از پيش بر اعتبار و اهميت مدرسهء فيضيه افزوده شد ، تا جائى كه آن مركز علمى و مدرسهء بزرگ قديمى مشهور خاص و عام گشت . هر كس براى زيارت به قم مىآمد ؛ سرى به مدرسه فيضيه مىزد و از آن بازديد به عمل مىآورد ، زيرا اولا « مدرسهء فيضيه » مركز مدارس شهر و محل تجمع طلاب علوم دينيه است ، و ثانيا به واسطهء قرب جوار با حرم مطهر حضرت معصومه عليها السلام و نماز جماعت كه توسط مجتهدين عاليقدر در آن برگزار مىشود ، همچنين نظر به اين كه محل تدريس مرحوم آيت اللّه عظمى بروجردى و آيت اللّه سيد محمد تقى خوانسارى و برخى از مجتهدين و مراجع كنونى بوده و هست ، لذا هميشه از جمعيت روحانى و غير روحانى موج مىزند ، و كمتر كسى است كه به قم آمده باشد و مدرسهء فيضيه را نديده باشد ، ولى با كمال تأسف اين مدرسه بر اثر آسيبى كه ديده « * » محتاج تعمير اساسى است تا مجددا موقعيت و مركزيت خود را بازيابد و به كار خود ادامه دهد ( د ) [ ( * ) آسيبى كه مدرسه ديد در واقعه حمله دژخيمان اعزامى محمد رضا پهلوى به آنجا در روز دوم عيد نوروز 1342 ، و مطابق 15 شوال 1382 بود ]